Gitaarles, muziek en salsadansen!

Bon dia mi dushis!

Er is de afgelopen weken weer van alles gebeurd (gelukkig geen kakkerlakken meer!!). Dus bij deze weer een update.

Ten eerste heb ik mijn duikbrevet gehaald!! Nu kan ik dus overal gaan duiken....nou ja ongeveer overal :P plekken waar haaien voorkomen mijdt ik toch maar (die zijn namelijk bijna even eng als wespen!!) En wegrennen onder water gaat zo moeilijk.

De afgelopen week hebben Linda en ik ons heel enthousiast in het Antilliaanse muziekwereldje gestort! De eerste stop was bij Hook's Hut. Dit is een bar aan het strand waar iedere avond live muziek wordt gemaakt. Samen met Jet en Anna, stagaires muziektherapie, zijn we de boel daar onveilig gaan maken. Zover dat gaat natuurlijk want ik moet zeggen dat de leeftijdsgroep bij live muziek bandjes een stuk hoger ligt dan op mambo beach. Is voor de verandering ook eens leuk, heb je niet meer zoveel van die mensen die dronken neervallen. En het percentage Nederlanders is gelukkig een stuk lager! Ja nu moet ik mijn papiaments wel gebruiken. De muziek bij Hook's hut was heel leuk (wel weer eens wat anders dan de duitse Schlager muziek die ik van thuis meekrijg, he pap :P). Ze speelden ook erg goed en we hadden ook nog een doel voor ogen (nou ja Linda dan). De gitarist geeft namelijk ook gitaarles en Linda wilde dat graag leren. De gitarist was ook erg aardig, en je gelooft het niet, maar Linda en Jean Jaques (dit is de gitaarleraar) hebben me omgepraat. Met andere woorden zaterdag heb ik mijn eerste gitaarles. Ik ben eens benieuwd, want op moment weet ik alleen dat een gitaar snaren heeft (en dan moet je me niet eens vragen hoeveel ;)). Verder nieuws hierover volgt nog ;)

Daarnaast heb ik ook op stage meegekeken bij een sessie muziektherapie. Dit is heel anders dan de therapie die wij op de universiteit leren! De kinderen, zeker op Curacao, reageren er wel allemaal heel goed op. Het meisje dat nu behandeld werd, werd heel rustig van de muziek dus was wel heel mooi om te zien. De komende weken ga ik bij de andere therapieën ook een kijkje nemen (natuurlijk wil ik eindelijk de paardentherapie eens een keertje meemaken!). En met Pasen gaan Linda en ik een kamp organiseren voor 15 kinderen. Dat zal ook heel leuk worden, met bbqen, tenten en heel veel uitstapjes.

Zoals jullie merken ben ik heel creatief bezig geweest :P mij begeleidster heeft zelfs met me geschilderd. Zij schildert altijd met de kinderen en wilde dit nu ook aan mij en Linda leren. Eerst moet je dan natuurlijk het papier klaarmaken (en ja als de kinderen dat kunnen dan lukt mij dit ook nog wel ;)). Gelukkig was het de bedoeling dat er kleuren gemengd gingen worden en er hoefde dus geen echte vormen uit te komen. Ik begon natuurlijk, zoals te verwachten viel met blauw. Toen mijn 'schilderij' af was moest het natuurlijk wel even door Inge geanalyseerd worden. Ze is namelijk tot de conclusie gekomen dat ik nogal verlegen ben, en dit zag ze terug in mijn tekening :P laat het duidelijk zijn dat ik daar nog niet zo heel erg in geloof. Het was wel heel rustgevend en ik was ook helemaal kalm na afloop!

Dan nog een nieuwtje! Linda en ik zijn begonnen met salsadansen! En het was helemaal niet zo erg als ik had verwacht J helaas is het een les met zo'n 25 meisjes en 5 jongens. Gelukkig wisten Linda en ik allebei een man te pakken te krijgen :p en ik moet zeggen (helaas Irma :p) dat het wel helpt als je danst met een man die goed kan leiden. Ik ben niet één keer op zijn tenen gaan staan (en voor degene die mij wel eens hebben zien dansen, dat is toch goed van mij he ;)).

Hook's hut is niet de enige plek waar muziek wordt gemaakt op dit eiland. Onze autoverhuurder is namelijk een heel goede steel pan speler (voor wie niet weet wat dit is zie foto's). Onze autoverhuurder is de man van de muziektherapeut op onze stageplek (ja dat krijg je met zo'n klein eiland, iedereen kent elkaar) en ze hadden Linda en mij gevraagd om naar zijn optreden te komen kijken. Het was een bijzonder optreden, omdat er ook nog een man uit New York en Venezuela mee zou spelen. De man uit Venezuela, ene ernesto, bespeelde de sambaballen (hij noemde het anders, maar ze zien eruit als sambaballen :P). Hij was hier wel heel goed in en (met een cocktail in de hand natuurlijk) voelde het allemaal heel Caribisch aan! Na het optreden moesten alle stagaires wel even met de man op de foto, blijkbaar wilde hij een foto voor zijn facebook ofzo ;)

Nou dit was al het nieuws weer zo'n beetje. Ik wacht jullie reacties vol ongeduld af ;)

xxx

Duiken en kakkerlakken!

Hallo!

Hier weer een update uit het zonnige Curaçao!! (Ja bij jullie regent het he :P)

Ik krijg van iedereen te horen dat het weer in Nederland zo slecht is. Ik ben dan ook op moment heel blij dat ik lekker op Curacao zit. Het heeft hier al anderhalve maand niet geregend (ik hoop maar dat ze het water niet gaan rantsoeneren ofzoiets!).

Zoals ik al heb verteld ben ik vorige week begonnen met duiken. De duikcursus bestaat uit 3 dagen (bij mij zijn dit 3 zaterdagen). Hierbij krijg je natuurlijk heel veel theorie en er horen 6 duiken bij. Vorige week zaterdag was de eerste dag. Na een hele ochtend volgestopt te zijn met allemaal duikfeitjes en nadat ze je goed bang hadden gemaakt van alle mogelijke ziektes die je kunt oplopen (en dat zijn er nogal wat) gingen ik te water. Eerst hebben we op de zeebodem wat oefeningen gedaan, zoals je ademapparaat uit je mond doen en water uit je duikbril blazen. Daarna zijn we een klein stukje gaan zwemmen (ik vond het een klein stukje, maar het bleek toch al 14 meter diep te zijn). We hebben dan ook al heel wat vissen gezien, ik weet helaas geen namen, daar moet ik nog maar es een boek ofzo over kopen. Wel hebben we een gezonken boot gezien (helaas bevatte deze geen schatkist vol dubloenen, was wel handig geweest om een duikuitrusting van te betalen ;)). Daarna was er een korte pauze. Na nog wat uitleg gingen we weer verder. Toen begon het pas echt! De eerste oefening vond ik meteen de moeilijkste. We moesten onder water onze duikbril afzetten en weer opdoen. Nou dat zout water in mijn neus en ogen vond ik toch niet echt leuk. Na een poging of 3 lukte het eindelijk en konden we weer verder zwemmen. Ons groepje bestond uit 6 personen en Patricia moest helaas opgeven. Ze had het zo koud gekregen (ja dat kan zelfs in een tropisch klimaat) dat ze weer terug de zon in ging. De tweede gewonde bleek zich pas 's avonds te openbaren. Aafke heeft de hele week zo'n oorpijn gehad dat ze voorlopig niet meer gaat duiken. Patricia was dapper genoeg om het volgende week (met extra kleding) nog een keer te proberen!

Afgelopen zaterdag zijn we dus met 5 vergegaan (Aafke was helaas mijn buddy, dus nu moest ik met de instructeur alle oefeningen doorlopen). Deze week zou nog moeilijker worden aangezien we nu weer onze duikbril af moesten doen en dan 15 meter onder water moesten zwemmen voordat we hem weer op mochten doen. Wonder boven wonder lukte dit in één keer J. Daarna volgde nog wat makkelijker oefeningen en een beetje rondzwemmen en naar de visjes kijken (we kwamen ook nog een paar octopussen tegen!). Weer heel leuk dus. 's Middags kregen we weer theorieles waarbij iedereen zo'n beetje in slaap viel. Dus nog 14 hoofdstukken en dan hebben we examen! Volgende week zaterdag zouden we allemaal in bezit moeten zijn van ons PADI open water brevet. Ik heb er zin in!

Dan nog over stage. Afgelopen woensdag hebben Linda en ik voor het eerst de sociaal vaardigheidscursus Tim en Flapoor (hier Djonjo ku Nenchí) gegeven. Dit moest eigenlijk gedeeltelijk in het papiaments, maar dit spreken Linda en ik nog niet goed genoeg dus zat er een vertaler bij. Binnenkort gaan we weer wat taallessen nemen! Ik was Tim en Linda was het konijn (met oren en al natuurlijk). De groep bestond uit 5 jongetjes van het tehuis Gideon. Het was heel leuk om te geven, maar de kinderen waren heel erg druk. En we verstonden dus ook niet alles wat ze tegen ons zeiden. Het kranten-mep-spel vonden ze nogal interessant. Nu maar hopen dat ze volgende week weer komen (dat weet je hier nooit zeker) en dat ze dan wat beter in de hand te houden zijn. Ik vind het nog steeds leuk om te zien dat de Antilliaanse kinderen al zo snel een attitude ontwikkelen. Ze hebben echt al een sterke houding en praten met veel gebaren. Een beetje zoals de gangsters in de Amerikaanse films maar dan miniatuurversies ervan :p

Afgelopen zondag zijn we lekker naar het strand gegaan. Met ons theorieboek van het duiken erbij natuurlijk. Wonder boven wonder hebben we niet alleen geluierd maar zijn we nog best goed opgeschoten met lezen. Ik heb er ook weer heel veel foto's gemaakt. We hebben de hele dag bij de piscaderabaai gelegen en dat was echt een Curaçaos strand inclusie strooien parasollen! (zie ook fotos!). Daarna zijn Linda, Alka en ik lekker in Punda gaan uit eten. Beter dan dat kan gewoon niet ;) Na zo'n dagje strand kunnen we er weer een weekje tegenaan.

Dan heb ik nog één verhaal om te vertellen. Na het uit eten kwamen we terug in ons appartement en zoals altijd zette we het raam open. Dat was allemaal prima, maar na een tijdje vloog er opeens een monsterlijk grote kakkerlak naar binnen. (ja kakkerlakken kunnen dus vliegen) Linda ging de kakkerlak dapper te lijf met een spuitbus muggenspul (ik had me al verstopt op de slaapkamer en hoorde Linda dus alleen maar gillen, ik denk dat de hele buurt het wel heeft meegekregen). Het bleek dat een kakkerlak na een halve bus muggenspul (we gaan straks toch maar es een spuitbus kakkerlak dodend middel halen) nog steeds leeft. Aangezien de kakkerlak te groot was voor onder een bekertje heeft Linda er maar een emmer overheen gezet. Die staat nu nog steeds in de badkamer, het kakkerlakken-lijk moeten we dus nog opruimen (aangenomen dat hij na 24 uur wel dood is). Linda had helaas zelf ook nogal wat muggenspul binnengekregen (werkt dus niet bij kakkerlakken, maar wel bij Linda's). Na een glas water en een glas aloë vera drinken (best lekker en heel erg Antilliaans :p) kreeg Linda weer een beetje lucht! Daarna ben ik me (naast die emmer dus :p) gaan douchen. Om bij te komen van alle schrik hebben we new moon maar opgezet. Een betere afleiding dan Edward en Jacob kun je niet hebben he ;)!!

Tot de volgende keer!!

Ons nieuwe huis en meer

Hallo iedereen!

Sorry dat ik zo lang niets heb laten horen, maar er is ook niet zo veel interessants gebeurd eigenlijk. Alles begint langzaamaan zijn normale gang weer te gaan. Linda en ik zijn eindelijk verhuist naar ons nieuwe appartement. Nadat onze huisbazin ons het huis uit had gegooid hebben we nog 2 dagen in het logeerhuis voor autistische kinderen geslapen. Dat stond helemaal leeg dus we hadden het hele huis voor onszelf! Op zaterdag zijn we ingetrokken in ons nieuwe appartement, zodat we eindelijk helemaal gesettled zijn voor de komende 5 maanden.

Ondertussen zijn we al aardig aan ons nieuwe huisje gewend J Het is er heel schoon en rustig. Linda moet wel nog even wennen aan alle 4 de (waak) honden die er rondlopen. Ze blaffen nog steeds als we binnenkomen, maar zijn vooral geïnteresseerd als we gaan koken :P dan staan ze allemaal voor het keukenraam te kwijlen!

Verder zijn we vaste gasten van de pianobar Sopranos geworden. Dus iedereen die ons komt opzoeken nemen we hier ook mee naartoe! Of jullie willen of niet ;) Helaas hebben we afgelopen zaterdagavond het afscheid van de pianist Peter Zwerver gevierd (hij komt ook soms in Nijmegen, mochten er mensen zijn die hem een keer willen zien). Er is nu weer een nieuwe pianist, maar deze is lang niet zo leuk als Peter. Adam's humor dringt nog niet echt tot ons door denk ik.

Ook hebben we een bezoekje aan de struisvogelfarm gebracht. Een stukje Afrika op Curacao. Dat voelde wel een beetje vreemd :p Na een struisvogelburger konden we in de jeep stappen en hebben we een ritje langs alle struisvogels, emoes en krokodillen gemaakt. (De krokodillen zijn er om de overgebleven botten op te eten :p) Het is de bedoeling dat de farm geheel biologisch wordt, dus als je er een omelet besteld komen die van struisvogeleieren!

Met stage gaat alles ook zijn gangetje. Linda en ik zijn druk bezig om iedereen in de instelling te interviewen. Zo leer je iedereen wel goed kennen en iedereen heeft weer een ander verhaal over hoe ze bij de instelling terecht zijn gekomen. Dit varieert van ik kwam Inge (de directrice) tegen op het strand tot ik heb gewoon gesolliciteerd. Ik kwam er zelfs achter dat een van de hippotherapeuten (zij geven paardentherapie) zelfs met de dolfijnen heeft gewerkt. Zo doe je nog eens connecties op ;)

En natuurlijk heb ik ook genoeg vrij tijd activiteiten naast mijn stage. Lekker aan het strand liggen bijvoorbeeld. Bovendien ga ik nu regelmatig sporten. Wat heel leuk is, totdat de stroom uitvalt want dan wordt je weggestuurd. Hier kwamen Linda en ik gisteren achter. Om stroom te besparen (er is een soort olicrisis) worden er steeds verschillende wijken zonder stroom gezet. Helaas was de sportschool net aan de beurt toen wij daar waren. Gelukkig kunnen we sinds vanochtend wel weer tanken. Want zonder auto kom je hier nergens en opgesloten zitten in huis is natuurlijk ook geen pretje (vooral als je dan ook nog geen stroom hebt :P).

Verder heb ik komende zaterdag mijn eerste duikles. Ik heb er ontzettend veel zin!!

Dit waren mijn avonturen weer van de afgelopen tijd.

Tot snel allemaal!

Stage!

Hey hey,

weer even een berichtje uit curacao!

Naast al het feesten en op het strand liggen moet er natuurlijk ook stage gelopen worden. Afgelopen dinsdag ben ik begonnen bij het SOKH (Stichting voor kinderen met een handicap). Linda en ik moesten om 8 uur 's ochtends op het kantoor zijn. Aangezien ik niet wist wat ze van ons verwachten had ik me nogal netjes gekleed, met jasje en al (natuurlijk veel te warm hier, maar je weet maar nooit). Toen ik mijn begeleidster zag wist ik al dat ik te netjes gekleed was, toen ik later naar de paarden van het Savaanhuis ging bleek dat ik en Linda helemaal overdressed waren :P

Het kennismakingsgesprek ging echter heel goed (mede door onze outfit natuurlijk :p). Inge Boutier, de psychologe van de stichting heeft Linda en mij onder haar hoede genomen. Ze zegt dat ze heel blij is dat we er zijn, want ze wil eigenlijk al haar kinderen aan ons overdragen. Bovendien moeten we minstens één sociale vaardigheidstraining opzetten (voor wie het nog herkent: Tim en Flapoor). En natuurlijk is er ook nog genoeg kantoorwerk. Bovendien krijgen Linda en ik allebei een autistische jongen waaraan we jobcoaching moeten geven. DIt is een duur woord voor het zorgen dat de jongens 2 uur lang iets te doen hebben, zoals papier sorteren. De jongen die ik ga begeleiden kon gisteren niet, maar ik heb hem wel al een aantal keer aan de telefoon gehad. Hij weigert Nederlands te spreken dus alles moet op zijn Engels. Ik ben benieuwd hoe het volgende week met hem gaat.

Verder hebben Linda en ik alle aanwezige dossiers van de kinderen die we gaan overnemen doorgenomen. Hier zit van alles tussen, autisme, ADHD, selectief mutisme. Noem maar op dus. Vanaf volgende week kunnen we al onder begeleiding met de sessies beginnen. Dit is dus heel anders dan in Nederland waar je pas na een maand of 2 één kind gaat volgen en niet 4 kinderen tegelijk in behandeling neemt. Wel een uitdaging dus. Ik hoop dat het allemaal gaat lukken. Ze geven er vooral speltherapie, dus als ik weer naar Nederland kom ben ik een volleerd speltherapeute ;) Al met al dus een heel leuke stageplek!

Dan nog even over ons huis. Linda en ik hebben via onze office manager van de stage een appartement aangeboden gekregen. Hier zijn we gistermiddag even gaan kijken en het beviel ons heel goed. Het heeft wel maar één slaapkamer, maar is met eigen badkamer, woonkamer en keukentje. Bovendien is er ook nog een tuin waar je lekker in kunt zitten. En logés hoeven helemaal niks extra's te betalen :) Bovendien is de huur ook nog goedkoper dan waar we nu zitten!Helemaal perfect dus. Vandaag gaan we onze huisbazin vertellen dat we per 1 maart weg zijn. Nu maar hopen dat we het nog kunnen navertellen :P

Hetzelfde geld voor onze auto (we hebben al een lekke band gehad en stil gestaan op een berg, zodat een buschauffeur ons moest helpen om boven te komen). Via onze stage konden we een auto huren die 130 gulden in de maand goedkoper was en daar hoorde dan ook nog een maandelijkse checkbeurt bij. Dus nu moeten we onze autohandelaar maar eens bellen dat we zijn auto ook niet meer nodig hebben :P maar dan hebben we dus wel echt geld over straks, want alles is beter maar ook een stuk goedkoper :)

De stagaires in Nederland worden dus ontzettend afgezet! Maar goed dat hoort er een beetje bij natuurlijke ;P Ik kan niet zeggen dat ik het zwaar heb als ik na het werken nog even lekker kan gaan snorkelen en in de zon liggen!

Dit was het weer, tot de volgende keer!

xxx

Sightseeing op Curacao

Ayo iedereen!!

Hier volgt weer een update van al mijn doen en laten op curacao!

Aangezien Linda en ik morgen moeten beginnen met stage hebben we al onze tijd besteed aan sightseeing van het eiland.

Gisteren zijn we bovendien verhuisd naar een andere kamer. We zitten wel nog in hetzelfde huis, maar we slapen nu samen op een tweepersoonskamer (wat goed uitkwam aangezien ik de helft van de tijd op linda's kamer sliep vanwege kakkerlakken, bah, en die erg klein was met zijn 6 m2). Nu kunnen we tenminste al onze spullen kwijt en zijn we eindelijk uitgepakt!

Ook hebben we onze auto gekregen J nu kunnen we tenminste zelf op pad en hoeft Jenneau ons niet meer rond te rijden :p

We hebben al heel wat stranden gezien nou waaronder Jan Tiel Baai. Dit is een mooi strand, waar alle dure resorts op uitkomen. Toen wij er waren was het er lekker rustig en met een smoothie op het strand zitten is natuurlijk ook heel relax. Chillen op de Antillen ;)

De dag erna zijn Linda, Aafke, Esther en ik op zoek gegaan naar Fort Vreekenburg. Na een lange zoektocht bleek het Fort een stuk kleiner dan verwacht. Het uitzicht was echter nogal spectaculair. Je kon over de hele caracasbaai heenkijken. Deze baai staat er om bekend dat je er mooi kun snorkelen. En dat hebben we dan ook gedaan. Er waren heel veel vissen te zien, waaronder een Dora- vis (van FInding Nemo). Nemo zelf hebben we nog niet gespot. Verder was er een vreemde mini-octopus en een heleboel andere vissen waar ik de naam niet van weet :p (ja ik ga maar es een onderwatergids kopen). Het koraal herkende ik gelukkig wel en dit was heel mooi. We hebben er nog niet veel van kunnen zien, omdat het meeste koraal zich toch wat dieper op de zeebodem bevind.

Een dag later begon hier de grote Carnavalsoptocht. En dat wilde ik wel een keer meemaken, is weer eens wat anders dan Limburgs carnaval! We besloten vroeg op pad te gaan en overal liepen al mensen om naar de optocht te komen kijken. Na een halfuurtje wachten vroegen we aan een man hoe laat de optocht daar ongeveer langs zou komen. Bleek dat we nog minstens 3 uur moesten wachten! Dus zijn we maar op een bankje gaan zitten en hebben we mensen zitten kijken. Kan ook heel leuk zijn :P Uiteindelijk begon de optocht en dat is heel anders dan die van ons in Stein! Veel meer kleuren en natuurlijk ook heel andere muziek. Bovendien danst iedereen hier gewoon mee door de hele optocht heen. Vooral een man die eruit zag als een Bob Marley- fan deed erg zijn best. Ik denk dat hij al heel wat drank en drugs op had voor de eerste wagen langskwam, maar hij vond het zelf in ieder geval heel leuk.

Tijdens de optocht stonden we naast een Indiaas gezin. En die arme kinderen werden bij iedere wagen naast een verkleed iemand gezet om een foto te maken. Leuk hoor, nu hebben ze dus zo'n 50 foto's met steeds dezelfde kinderen erop :p

Na de optocht wilden we naar de Piscadera baai, deze was ons aangeraden door een man die ook naar de optocht stond te kijken. We konden de baai echter niet vinden en kwamen uit bij een klein strandje naast een paar appartementen. Het was er lekker rustig en we zijn er dan allemaal, na een verfrissende duik, op onze handdoek in slaap gevallen. Ja van de zon genieten in Curacao is vermoeiender dan je denkt!

De reden waarom iedereen ze moe was is eigenlijk doordat je op Curacao 7 dagen per week kunt feesten. En dat hebben we dan ook uitgebreid gedaan. Op vrijdag moet je blijkbaar in de Bermuda in Punda zijn (dit is een open lucht discotheek) en op zaterdag is het de bedoeling dat je je laat zien op Mambo beach. We werden door onze huisgenoten dan ook constant meegevraagd en aangezien alles hier buiten is, is het wel weer es wat anders dan stappen in Nijmegen! Het is wel wat jammer dat ze hier (om een onverklaarbare reden bijna alleen trance-muziek draaien :S Dus Irma geen Killers of The Kooks ofzo:s zelfs R&B draaien ze zelden). Wat niet wil zeggen dat het stappen niet leuk is. Wanneer je het even een beetje moe bent kun je lekker met je voeten in de zee gaan zitten! Dit hebben we gisteren bij wet & wild dan ook uitgebreid gedaan!

Vandaag staat weer een snorkeltrip op de planning en morgen begint onze eerste stagedag! Eens kijken wat me daar allemaal te wachten staat!

Tot de volgende keer!

Curacao: We zijn er!!

Hallo allemaal!!

Na al het afscheid nemen is het dan zo ver. Ik ben aangekomen op Curacao!! Bedankt voor alle berichtjes en mailtjes :) helaas kon ik niet eerder wat van me laten horen, want internet deed het gisteren niet.

Nou na een lange vliegreis (en helemaal volgeduwd te zijn met KLM-eten) zijn Linda en ik aangekomen op het eiland. Daar werden we opgewacht door Mila, onze huisbazin. Zij heeft ons, en een andere nieuwe huisgenoot, meegenomen naar Villa Bon Bini. Wat waren we blij om eindelijk ons huis te kunnen bezichtigen! Helaas viel dit nogal tegen :( Er was ons vanalles beloofd wat er gewoon niet is. DIngen zoals ventilator, kamersleutel, bekers, fatsoenlijke handdoeken zijn er gewoon niet. Bovendien slaap ik in een kamer buiten het huis, een soort van schuurtje waar ik nog steeds niet van geloof dat het een regenbui zou kunnen doorstaan. Bovendien stonk het er ook behoorlijk! Ook werden we door onze huisbazin in het huis gedropt en moesten we daarna alles zelf maar uitzoeken. Ze had ons best kunnen vertellen dat we bijvoorbeeld geen water uit de keuken kunnen drinken, maar dat dit alleen kan in de tuin. Met andere woorden we waren nog niet helemaal happy toen we onze kamers hadden gezien. De huisgenootjes zijn wel allemaal heel aardig en hebben ons uiteindelijk wat op weg geholpen. Ook was de jongen die tegelijk met ons aankwam het eens met het niet echt aan de verwachtingen voldoen van het huis. Blijkbaar wist zijn kamergenoot niet eens dat hij die dag zou komen en werd hij dus ook niet bepaald hartelijk ontvangen.

Na de kennismaking en een beetje uitpakken besloten we te gaan slapen. Ik had een sleutelbos gekregen van Mila om uit te proberen welke sleutel op mijn kamer paste...ik heb hem toen op slot gedaan, maar kreeg hem daarna niet meer open :( minstens 4 mensen hebben het geprobeerd, maar het lukte niet. Aangezien het raam niet open gaat (ook heel fijn) kon ik daar ook niet door naar binnen. Mila was weg dus daar konden we ook niks mee. Uiteindelijk hebben Linda en ik op Linda's kamer een provisorisch bed van bankkussens gemaakt, zodat ik daar kon slapen. We waren ondertussen al bijna 24 uur wakker.

We besloten ter plekke om zo snel mogelijk te verhuizen. De andere huisgenoten vertelden alleen maar slechte verhalen en aangezien onze huisbazin ons nu al verschillende malen heeft voorgelogen gaan we zo snel mogelijk weg.

De volgende dag (toen we onze beloofde auto nog steeds niet kregen en Mila niet meer thuiskwam) hebben we de bus naar Punda genomen, samen met Jenaue die ook nieuw was. Wat nogal grappig is dat er wel bushaltes zijn, maar dat je ongeveer overal langs de route kunt in en uitstappen. De busjes zijn dus eigenlijk meer taxi's, maar dan wel spotgoedkope! Per ritje betaal je 2 gulden 10, dit is iets minder dan een euro Na onze aankomst in Punda (dit is zo'n beetje het centrum van Willemstad) hebben we wat inkopen gedaan, lekker de tourist uitgehangen, en de pontjesbrug bekeken (zie ook foto's). We hadden onze zwemspullen meegenomen, zodat we meteen doorkonden naar ons doel: Mambo Beach!!

Het strand was echt geweldig! De zee superblauw en het strand helemaal wit! We hebben daar dan ook lekker lang op het strand gelegen. En wat helemaal mooit uitkwam, Jenneau had in het vliegtuig een aantal andere Nederlanders leren kennen (ook studenten) die we daar tegenkwamen. Ze waren heel aardig en bleken in een huis te wonen van een Nederlandse man. Toen hoorden we dat het ook anders kon. Hun huibaas was hen komen halen bij het vliegveld en heeft hen toen een rondleiding over het eiland gegeven, dingen uitgelegd en is 's avonds zelfs met hen gaan uiteten. Bovendien was het huis volgens Marleen schoon en bleek het vlakbij ons huis te zijn. Aangezien het goedkoper is en dus ook mooier gaan Linda en ik vanaag kijken of het wat is en of er nog plek voor ons is! Dat zou wel heel fijn zijn, dan kunnen we maandag met een gerust hart naar onze stage gaan en komen we niet thuis in een of ander krot.

's Avonds zijn we lekker gaan uiteten (pontjesbrug b night)met twee van onze huisgenootjes en de Nederlanders van het strand! Daarna zijn we doorgegaan naar het TMFcafé. Hier draaiden ze veel Nederlandse muziek (het is toch best raar om guus meeuwis en Marco Borsato in Willemstad te horen :S) en er was karaoke. Het was heel gezellig (ons halve huis was er ook, toch grappig hoe snel je al bekenden hebt in zo'n vreemd land!) , maar Ik was ook heel blij toen we om half 2 naar huis gingen. Aangezien ik nog redelijk in de Nederlandse tijd leef en het dus eigenlijk al half 7 was!

Nou dat was het wel weer zo'n beetje! Jullie horen snel weer wat van me!

xxx

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Hier kun je straks alles lezen over mijn stage op curacao en alle dingn die ik daar meemaak. Ik zal regelmatignieuwe verhalen en foto's plaatsen.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Jana