Hallo allemaal!!

Na al het afscheid nemen is het dan zo ver. Ik ben aangekomen op Curacao!! Bedankt voor alle berichtjes en mailtjes :) helaas kon ik niet eerder wat van me laten horen, want internet deed het gisteren niet.

Nou na een lange vliegreis (en helemaal volgeduwd te zijn met KLM-eten) zijn Linda en ik aangekomen op het eiland. Daar werden we opgewacht door Mila, onze huisbazin. Zij heeft ons, en een andere nieuwe huisgenoot, meegenomen naar Villa Bon Bini. Wat waren we blij om eindelijk ons huis te kunnen bezichtigen! Helaas viel dit nogal tegen :( Er was ons vanalles beloofd wat er gewoon niet is. DIngen zoals ventilator, kamersleutel, bekers, fatsoenlijke handdoeken zijn er gewoon niet. Bovendien slaap ik in een kamer buiten het huis, een soort van schuurtje waar ik nog steeds niet van geloof dat het een regenbui zou kunnen doorstaan. Bovendien stonk het er ook behoorlijk! Ook werden we door onze huisbazin in het huis gedropt en moesten we daarna alles zelf maar uitzoeken. Ze had ons best kunnen vertellen dat we bijvoorbeeld geen water uit de keuken kunnen drinken, maar dat dit alleen kan in de tuin. Met andere woorden we waren nog niet helemaal happy toen we onze kamers hadden gezien. De huisgenootjes zijn wel allemaal heel aardig en hebben ons uiteindelijk wat op weg geholpen. Ook was de jongen die tegelijk met ons aankwam het eens met het niet echt aan de verwachtingen voldoen van het huis. Blijkbaar wist zijn kamergenoot niet eens dat hij die dag zou komen en werd hij dus ook niet bepaald hartelijk ontvangen.

Na de kennismaking en een beetje uitpakken besloten we te gaan slapen. Ik had een sleutelbos gekregen van Mila om uit te proberen welke sleutel op mijn kamer paste...ik heb hem toen op slot gedaan, maar kreeg hem daarna niet meer open :( minstens 4 mensen hebben het geprobeerd, maar het lukte niet. Aangezien het raam niet open gaat (ook heel fijn) kon ik daar ook niet door naar binnen. Mila was weg dus daar konden we ook niks mee. Uiteindelijk hebben Linda en ik op Linda's kamer een provisorisch bed van bankkussens gemaakt, zodat ik daar kon slapen. We waren ondertussen al bijna 24 uur wakker.

We besloten ter plekke om zo snel mogelijk te verhuizen. De andere huisgenoten vertelden alleen maar slechte verhalen en aangezien onze huisbazin ons nu al verschillende malen heeft voorgelogen gaan we zo snel mogelijk weg.

De volgende dag (toen we onze beloofde auto nog steeds niet kregen en Mila niet meer thuiskwam) hebben we de bus naar Punda genomen, samen met Jenaue die ook nieuw was. Wat nogal grappig is dat er wel bushaltes zijn, maar dat je ongeveer overal langs de route kunt in en uitstappen. De busjes zijn dus eigenlijk meer taxi's, maar dan wel spotgoedkope! Per ritje betaal je 2 gulden 10, dit is iets minder dan een euro Na onze aankomst in Punda (dit is zo'n beetje het centrum van Willemstad) hebben we wat inkopen gedaan, lekker de tourist uitgehangen, en de pontjesbrug bekeken (zie ook foto's). We hadden onze zwemspullen meegenomen, zodat we meteen doorkonden naar ons doel: Mambo Beach!!

Het strand was echt geweldig! De zee superblauw en het strand helemaal wit! We hebben daar dan ook lekker lang op het strand gelegen. En wat helemaal mooit uitkwam, Jenneau had in het vliegtuig een aantal andere Nederlanders leren kennen (ook studenten) die we daar tegenkwamen. Ze waren heel aardig en bleken in een huis te wonen van een Nederlandse man. Toen hoorden we dat het ook anders kon. Hun huibaas was hen komen halen bij het vliegveld en heeft hen toen een rondleiding over het eiland gegeven, dingen uitgelegd en is 's avonds zelfs met hen gaan uiteten. Bovendien was het huis volgens Marleen schoon en bleek het vlakbij ons huis te zijn. Aangezien het goedkoper is en dus ook mooier gaan Linda en ik vanaag kijken of het wat is en of er nog plek voor ons is! Dat zou wel heel fijn zijn, dan kunnen we maandag met een gerust hart naar onze stage gaan en komen we niet thuis in een of ander krot.

's Avonds zijn we lekker gaan uiteten (pontjesbrug b night)met twee van onze huisgenootjes en de Nederlanders van het strand! Daarna zijn we doorgegaan naar het TMFcafé. Hier draaiden ze veel Nederlandse muziek (het is toch best raar om guus meeuwis en Marco Borsato in Willemstad te horen :S) en er was karaoke. Het was heel gezellig (ons halve huis was er ook, toch grappig hoe snel je al bekenden hebt in zo'n vreemd land!) , maar Ik was ook heel blij toen we om half 2 naar huis gingen. Aangezien ik nog redelijk in de Nederlandse tijd leef en het dus eigenlijk al half 7 was!

Nou dat was het wel weer zo'n beetje! Jullie horen snel weer wat van me!

xxx