Hey allemaal!

Er is weer een hoop gebeurd de afgelopen twee weken. De salsa en gitaarlessen gaan natuurlijk gewoon door dus ik heb weer heel wat dingen bijgeleerd. Verder ben ik ook af en toe een keer naar een salsa avond geweest. Wel een beetje eng om te zien :P ze zijn allemaal heel goed dus ga daar maar eens als een beginner tussen staan. Gelukkig zijn er altijd mannen die geen nee willen horen en je gewoon meesleuren de dansvloer op. Dus ja zelfs ik heb gedanst ;). We zijn nu 's avonds een keer bij Hook's hut gaan dansen. Daar speelt op woensdag avond een heel goede band en het halve eiland staat dan daar salsa te dansen. Er zijn ook maar weinig Nederlanders dus dat is weer heel wat anders dan stappen bij Mambo beach!

Met de gitaarles gaat alles ook zijn gangetje. Ik ben nu bij kinderliedje nr 4 (Kortjakje is me gelukkig bespaard gebleven, maar Vader Jakob en Mary had a little lamb helaas niet :P ik denk dat de buren ook blij zijn als ze wat meer horen dan iedere morgen wakker worden met Vader Jakob!)

De eerste BBQ op het strand heeft ook plaatsgevonden J Samen met de stagaires muziektherapie zijn we naar Santa Cruz gereden. Dit is een strand aan de andere kant van het eiland. Omdat het paasweekend was stonden er op het strand heel veel tenten. Blijkbaar wordt het strand ook gebruikt om op de kamperen door de Antilliaanse bevolking (tsja de laatste tijd zien Linda en ik weinig Nederlanders, nog even en we zijn helemaal geïntegreerd :p). Na lekker op het strand te hebben gelegen zijn we met z'n vijven naar het strandje Santa Pretu gelopen. Dit is een wandeling van een kwartiertje en dan kom je uit bij het enige zwarte strand van Curaçao. Heel grappig want Santa Pretu ligt dus vlakbij Santa Cruz, maar daar is het zand opeens zwart! Er waren heel hoge golven, daarom besloot ik maar niet te snorkelen. Wel wilde ik natuurlijk de golven induiken en dit ging prima tot ik besloot te proberen of ik in de branding tegen de golven in kon blijven staan. Dat lukte dus niet en ik werd een meter of 3 het strand op gesmeten tegen een paar stenen aan. De golven wonnen dus helaas :P na een dag of 4 was mijn rugpijn ook weer verdwenen ;). Bij de volgende golf zorg ik dus maar dat ik niet blijf staan wachten tot ie bij me is.

Daarna zijn we terug gelopen naar Santa Cruz om daar te gaan BBQen. Het is echt leuk dat dit hier gewoon op het strand mag. Geen gezeur over vergunningen enzo gewoon de BBQ klaarzetten en ja kan beginnen. Anna en Jet hadden voor het eten gezorgd en het was allemaal heel lekker, voor de gepofte aardappels natuurlijk. Jammie!

Omdat er zoveel mensen aan het kamperen waren konden we ook lekker lang blijven zitten. Normaal blijf je niet in het donker als meisje op het strand zitten. Ook niet als je met vijf meiden bent. Anne en Jet hadden hun gitaar meegenomen en hebben gezellig muziek gemaakt. Het was heel mooi zo onder de sterren, helaas meende Captain Goodlife (de beheerder van het strand) ons een plezier te doen door een grote spot op ons te richten. Hij meende blijkbaar dat we te weinig licht hadden :P toen besloten we dan ook maar dat het tijd was om weer naar huis te gaan!

De dag erna was eerste paasdag en om een beetje in de stemming te komen zijn Linda, Anna, Jet, Ellen en ik naar Landhuis Ascencion gegaan. Hier werd een paasviering gehouden. De kerkdienst verschilde niet heel erg van die in Nederland (hij werd dan ook gegeven door de priester van de Nederlandse marine). Het werd alleen een beetje cru toen de kinderen naar voren werden geroepen om de 5 wonden van Jezus aan het kruis aan te geven. De kinderen kregen een pin die ze op de goede plek in Jezus moesten duwen. (en die vrouw maar roepen...steek hem d'r maar in!). Dat worden later weer kinderen die bij ons in therapie moeten :P Na de kerkdienst hebben we het landhuis bekeken en zijn we doorgereden naar Cas Abou. Dit is het strand dat je vaak op de ansichtkaarten ziet. Wit zand, rieten afdakjes en palmbomen. Heel exotisch dus! Al met al een gezellig en geslaagd paasweekend!

Voor de mensen die het nog niet weten afgelopen week hebben Linda en ik meegewerkt aan een kamp dat was georganiseerd door onze stagebegeleidster. Hier kwamen ongeveer 12 kinderen naartoe die ook bleven slapen. Linda en ik verbleven met de kinderen in het Savaanhuis. Het waren dus geen tenten maar gewoon slaapkamers. Dit was wel een geluk, want geloof het of niet, het heeft hier twee dagen geregend! Twee maanden geen druppel te zien en net wanneer er een kamp is begint het te stortregenen. De Antillianen zijn ook duidelijk niet gewend aan regen :p zodra er een druppel valt ligt alles stil! Ze zijn als de dood om nat te worden. Heel grappig om te zien, maar tijdens kamp ook een beetje irrirant, omdat alles dan wordt afgelast. De geplande fietstocht over de zoutpannen kon dan ook niet doorgaan. We zijn wel naar de grotten van Hato geweest (waar ook veel vleermuizen te zien zijn), ook zijn we in plaats van fietsen gaan bowlen. Dit vonden de kinderen helemaal geweldig. Het is echt leuk om te zien dat kinderen die eigenlijk niet eens kunnen praten helemaal blij worden wanneer ze raak gooien. Op de laatste dag van het kamp was het weer wat beter dus kon de geplande boottocht gewoon doorgaan. We waren nu met zo;n 23 kinderen en een heleboel begeleiders. Lekker druk dus. De boottocht voer over het Spaanse water en het was gelukkig heel rustig, zodat niemand zeeziek is geworden. Ik vond het kamp heel gezellig, ook was het leuk om met de medecollega's om te gaan. Linda en ik konden er geen genoeg van krijgen, dus zijn we op vrijdag nog even bij het kampvuur langsgegaan dat werd georganiseerd voor een andere groep bij het Savaanhuis. Na marshmallows te hebben gegeten zijn we een wandeling door het donker gaan maken. Fahruni, een van de begeleiders, kwam met dit idee en heeft de hele wandeling van spanning in een deuk gelegen. Was wel heel grappig. Natuurlijk waren er ook twee andere begeleiders die zich in de struiken hadden verstopt om ons allemaal te laten schrikken. Was wel leuk, maar aangezien de kinderen dit niet altijd snapten waren sommige een beetje bang geworden. Na nog even bij het kampvuur te hebben gezeten zijn Linda en ik weer gegaan. Al met al een geslaagd kamp! Het zal wel wennen worden om weer gewoon op kantoor te zitten volgende week!

Tot volgende keer allemaal!